Myftinia Dibër e Madhe

Postimet

Të jesh falënderues për mirësitë e Allahut xh.sh.

Burim ef. Sadria

Falënderimi i qoftë Allahut, Zotit të gjithë botëve. Bekimi i Allahut dhe paqja e Tij qofshin mbi Pejgamberin a.s., mbi familjen e tij të ndershme, mbi shokët e tij besnik dhe mbi gjithë pasuesit e tij deri në ditën e Gjykimit.

Vetë Kur’ani Famëlartë nis me fjalët: “Falënderimi i takon Allahut, Zotit të botëve” (Sureja Fatiha: 1), por fatkeqësisht më e pakta punë që bën robi ndaj Zotit të tij është falënderimi.

Shumë nga ne, për fat të keq, e neglizhojnë, apo thënë thjeshtë, e harrojmë këtë punë të rëndësishme. Kur djalli i mallkuar deshi ti tregojë të metat e njeriut para Zotit të Madhëruar, i tha: “Dhe shumica e tyre nuk do jenë falënderues” (Sureja Araf: 17).

Informim: Ligjëratë fetare për gjininë femërore!

Të nderuara zonja/zonjusha, nëna dhe motra besimtare, si çdo vit me rastin e muajit të bekuar të Ramazanit, ashtu edhe sivjet, Myftinia e Dibrës së Madhe organizon ligjërata fetare posaçërisht për gjininë femërore, ku ligjërueset dhe pedagoget e shquara fetare të qytetit tonë do shtjellojnë tematika që ndërlidhen me të drejtat, obligimet, shqetësimet dhe problematikat e gjinisë femërore, por jo vetëm.

Andaj ju informojmë se nesër (e diel), përkatësisht me datë 18.04.2021, në xhaminë e Sahat Kullës, në ora 11:00 do kemi ligjëratë fetare për gra me ligjëruesen fetare dhe pedagogen Shkëndije Mullarexha.

Duke respektuar protokollet e pandemisë, jeni të mirëseardhura!

Komentimi i sures Asr (pjesa e fundit)

Shkruan: Mr.c. Jeton ef. Muça

(Përshtatur mbi ligjëratat e Nouman Ali Khan)

Nëse kushti i parë ishte që t’i shikoni gjërat me syrin e imanit, e dyta është drejtimi ynë i veprimit, pra ato që bëjmë, përcaktohen nga ai iman që e kemi. Tani lind pyetja: Veprimet tona e ruajnë imanin tonë apo e shkatërrojnë imanin tonë? Pra, “ve amilu saliha” dhe “suleha” nënkupton “për të rregulluar diçka” dhe gjëja e parë që rregullojmë është gjendja e zemrave tona. Namazi është “amil salih” , pra është një gjë e mirë; dhe nuk është vetëm se “amil hajr”, por është “salih”, që do të thotë që: “unë fal namazin dhe ajo e rregullon paksa imanin tim; Unë jap zekatin dhe ajo e rregullon lakminë time, pra e rregullon paksa imanin”. Pra, çdo vepër e mirë, në të vërtetë e rregullon gjendjen e zemrave tona dhe sjell përfitim për ne.

Por, kushti i tretëështë: “ata këshillojnë njëri-tjetrin”, “tevaa-sau” nënkupton edhe “ata detyrojnë njëri-tjetrin, inkurajojnë njëri-tjetrin, nxisin njëri-tjetrin fuqishëm, për të qenë të vërtetë dhe ndaj të vërtetës”. Me fjalë të tjera, kur ata këshillojë njëri-tjetrin, e thonë atë që është e vërtetë dhe ata janë të vërtetë në atë që e thonë. Ata nuk ia thonë njëri-tjetrit atë që ata duan ta dëgjojnë, sepse atyre nuk i intereson, andaj ndonjëherë duhet ti thuhet dikujt diçka edhe sikur të lëndon ndjenjat e tij. Pra, do të thoni diçka, por që të jetë e vërtetë. Kështu që, ata duhet që të dëgjojnë edhe pse ndoshta do t’ua lëndojë ndjenjat. Andaj, ju duhet të vendosni nëse dëshironi që dikujt t’ia lëndoni ndjenjat apo do të përmbaheni që të mos ja thoni dikujt të vërtetën.

Komentimi i sures Asr (3)

Shkruan: Mr.c. Jeton ef. Muça

(Përshtatur nga ligjëratat e Nouman Ali Khan)

Lind pyetja: Si mund të shpëtojmë veten tonë? Gjëja e parë, është nëse shikojmë në veten tonë dhe gjërat që na rrethojnë nga pikëpamja e besimit dhe duke u kujdesur në gjënë më e mirë për imanin tonë. Çfarë është ajo që ne duhet ta ruajmë? Pra, sesi ne duhet që të ruajmë diçka shumë më tepër se gjendjen tonë financiare, që të ruajmë diçka shumë më tepër se shëndetin tonë dhe gjendjen tonë emocionale; të gjithë këto janë të rëndësishme, por në krye të gjithë këtyre duhet që të kujdesemi nëse e ruajmë apo e shkatërrojmë imanin tonë. Pra, imani është ajo që duhet ta mbrojmë me tepër se çdo gjë tjetër. Nëse kjo mbrohet, atëherë çdo gjë tjetër do të jetë në rregull dhe nëse kjo nuk është e sigurtë, atëherë asgjë tjetër nuk ka rëndësi. Mund të keni situata në jetën tuaj ku çdo gjë duket se është në rregull, por në brendësi të zemrës suaj mungon imani, pra nuk mund ta ndjeni më atë. Ju nuk i shihni gjërat më në atë mënyrë, që do të thotë që në të vërtetë asgjë nuk është në rregull. Gjithçka është një fasadë dhe false, andaj do të shkatërrohet herët apo vonë, sepse ne jetojmë në pretendime dhe kur do të goditemi nga realiteti, atëherë do ta kuptojmë atë që ka ndodhur.

Namazi me xhemat dhe urtësitë e tij

Muhamed Ef. Egriu

S’ka dyshim se takimi i myslimanëve në xhami pesë herë në ditë, për të falur namazin me xhemat, ka fryte të këndshme dhe dobi të mëdha. Falja e namazit me xhemat mundëson njohjen e njerëzve mes veti, shton dashurinë dhe ndihmën reciproke, lidh zemrat e besimtarëve, forcon në ndihmën e të fuqishmit ndaj të dobëtit, vizitat e të shëndoshit ndaj të sëmurit, mëshirën e të pasurit ndaj të varfërit, saqë i moshuari qëndron afër të riut, udhëheqësi me të udhëhequrin, tregtari me punëtorit, komandanti me ushtarit, urdhëruesi me të urdhëruarin, etj.

Në faljen e namazit me xhemat nuk ekzistojnë disa njerëz mbi disa të tjera, porse të gjitha ata i janë nënshtruar vetëm Allahut xh. sh., duke qenë të vetëdijshëm se të gjithë janë të njëjtë para Tij. Askush nuk vlerësohet më shumë se tjetri përveç me çiltëri. Në këtë mënyrë realizohet dhe vërtetohet barabarësia mes njerëzve në formën dhe kuptimin më të plotë, në afrimin dhe fuqizimin e njohjes të Allahut xh. sh.

Durimi është çelësi i Xhenetit

Ligjëruese fetare: Launtina Dovolani

Falënderimet dhe lavdërimet i takojnë Allahut xh.sh, ndërsa salavatet të përzemërta i dërgojmë shpirtit të Muhamedit a.s.

Durimi është cilësi e besimtarëve të shpëtuar, është cilësi e besimtarëve të Xhenetit. Allahu i madhëruar thotë: “Andaj duro se vërtetë në fund fitorja është e besimtarëve” (Sureja Hud: 49) “Sinqerisht që ne do t’ju provojmë me frikë dhe uri, me dëmtim të pasurisë të njerëzve dhe të lashtëve, prandaj përgëzoj të duruarit, të cilët kur i godet ndonjë fatkeqësi thotë: Të Allahut jemi dhe vetëm tek Ai do të kthehemi. Ato do të shpërblehen me bekim dhe mëshirë nga Zoti i tyre, ata janë në rrugë të drejtë” (Sureja Bekare: 155).

Ebu Derda ka thënë: “Njerëzit nuk e duan sëmundjen, por unë e dua se më fal gjynahet; njerëzit nuk e duan varfërinë por unë e dua se më bën të thjeshtë; njerëzit nuk e duan vdekjen por unë e dua se jam i përmalluar me Zotin tim”.

Ilmul Ahlak – i autorin me renome Imam Fahrudin er-Razi

(shkëputur nga libri i shpirtit dhe urtësisë – përshkrimi i zotësive të tyre)

Hyrje dhe komentim nga Profesor M. Saghir Hasan Ma’sumi

Kapitulli i parë shpjegon pozitën e njerëzimit në radhët e ndryshme të ekzistencës. Duke e ditur që është e mundur qeniet të përshkruhen në më shumë se një mënyrë, secila prej tyre shfaq gradën e njerëzimit mes radhëve të ekzistencës.

I. Thuhet, gjërat e krijuara janë katër llojesh:

1. Në grupin e parë janë ata që posedojnë intelekt dhe mençuri, por janë të pastër nga natyra dhe epshi (oreksi) – ata janë engjëjt, karakteristikë e të cilëve është se “ata nuk i bëjnë mosbindje Allahut në lidhje me atë që Ai urdhëron”; Ata i frikësohen Atij dhe Ai është mbi ta dhe ato zbatojnë atë që janë urdhëruar të bëjnë prej Tij”.

2. Të dytët janë ato që nuk kanë intelekt as mençuri, por posedojnë natyrë dhe epsh (oreks), siç janë kafshët e tjera, përveç njerëzve.

3. Të tretët janë ato që nuk kanë intelekt, mençuri, natyrë dhe oreks, siç janë gjërat e pajetë dhe bimët.

4. Tani, meqë të gjitha këto lloje janë përfshirë në ekzistencë, nuk mbetet asgjë tjetër, përveç llojit të katërt. Andaj në grupin e fundit janë ata që posedojnë intelektin, mençurinë dhe gjithashtu natyrën dhe oreksin (epshin), e këto janë qeniet njerëzore.

Xhelozia – sëmundje e zemrës

Bujar ef. Dovolani

Falënderimet dhe lavdërimet i takojnë vetëm Allahut xh.sh. Atë e falënderojmë dhe prej Tij ndihmë dhe falje kërkojmë. Falënderojmë Allahun që na udhëzoi në këtë fe dhe na bëri besimtarë. Përshëndetjet tona qofshin mbi të Dërguarin e Tij, Muhamedin a.s., mbi familjen e tij, shokët e tij dhe mbi të gjithë pasuesit e tij, deri në ditën e gjykimit. Fjala më e mirë është Fjala e Allahut xh.sh (Kur’ani), ndërsa udhëzimi më i mirë është udhëzimi i Muhamedit a.s. (Suneti).
Xhelozia është një mëkat i rëndë. Ajo mund të shpie në mëkatet e mëdha siç janë: tradhti, hidhërime dhe në raste ekstreme edhe vrasje. Pasojat e xhelozisë janë shumë të mëdha në shoqërinë Islame. Xhelozi do të thotë të urresh arritjet e begative apo të mirave te të tjerët dhe të shpresosh që ajo të largohet nga ato.

Dijani vlerën Kur’anit Fisnik sa s’është zhdukur

Ligjëruese fetare: Shkëndije Mullarexha

Ndonjëherë, nuk e dimë vlerën e asaj që e posedojmë. Ne, kuptojmë vlerën e prindërve kur humbasim nënë e baba. A nuk është ashtu? Vetëm kur ata ndërrojnë jetë, ne themi, ah, sikur të jetonin më gjatë, do tua puthnim duart e këmbët e tyre. Por kjo nuk është e mundur dhe ky është momenti kur kuptojmë se realisht nuk kursyem kohë të mjaftueshme për prindërit, derisa ishin gjallë.

Gjithçka në jetë është si shembulli i mësipërm. Të gjitha mundësitë tona si: shëndeti, rinia, koha e lirë, autoriteti, pushteti, janë në një njëjtin dimension. Vëmë re vetëm pasi i humbasim nga duart. Por ky është momenti kur nuk mbetet asgjë për të bërë më, pasi nuk mund ta kthejmë kohën prapa.

Një nga bekimet më të rëndësishme që do të zhduket nga duart tona është Kur’ani, Libri ynë i Shenjtë. Këtë çështje, Profeti Muhamed a.s. e përshkruan në disa hadithe. Në një rast Ai a.s. thotë: “Ashtu si zbehet dhe vjetërsohet veshja ,do të zbehet edhe Islami. Në fakt, çfarë është në realitet agjërimi, namazi, haxhi dhe umreja, dhe çfarë është bamirësia, nuk do të dihet e tillë. Libri i Allahut, Kur’ani, gjithashtu do të hiqet brenda natës dhe asnjë ajet i vetëm nuk do të mbetet prej tij në tokë. Disa njerëz, të përbërë nga burra shumë të moshuar dhe gra shumë të vjetra, do të qëndrojnë dhe do të thonë: Ne u rritëm me fjalën La ilahe illallah të mësuar nga baballarët tanë, dhe kjo është e vetmja fjalë që e dimë nga feja e tyre”[1]. Ky hadith është padyshim një hadith shumë tronditës. Kjo ngjarje do të ndodhë para apokalipsit (Kiametit).

Fshirja e ajeteve në Kur’an mund të jetë në dy mënyra. Sido që të jetë, kur të zgjohemi një mëngjes dhe Kur’ani të hapet, do të shohim se të gjitha ajetet në faqet e Kur’anit janë zhdukur … Për shkak se njerëzit nuk jetuan me të. Ata nuk bënë atë që duhej bërë. Allahu i Madhërishëm do ta heqë Librin e Tij nga ata që nuk e meritojnë atë. Pas kësaj, do të vijë apokalipsi (Kiameti).

Duket sikur Zoti ynë i Plotfuqishëm nuk shkatërron Universin në të cilin ndodhet Fjala e Tij, por lejon Ditën e Kiametit pasi ta heqë Librin e Tij të amshuar. Ose, për shkak se njerëzit nuk e jetojnë Kur’anin, ajetet e Kur’anit do të fshihen nga zemrat e tyre. Do të lexohet për botën dhe për të tjerët dhe jo për të marrë mësime për veten. Në vend që të marrin mesazhe të sakta dhe jetësore nga Kur’ani, ata do të dënohen me komente të zbrazëta dhe iluzione të fshehta.

Në fakt, vetë Kurani forcon këtë interpretim kur thotë: “Profeti tha, O Zoti im, populli im e bëri këtë Kuran, diçka të braktisur (të huaj)”. (Sureja Furkan: 30).

Profeti Muhamed a.s. thekson largimin e umetit të tij nga Kur’ani edhe në një rast tjetër ku thotë: “Do të vijë dita, kur Kur’ani do të hiqet nga gjiri i disave prej këtij umeti, ashtu si veshja e vjetërsuar. Ata do të mbështeten më shumë në çdo gjë tjetër përpos Kur’anit. Njerëzit do të kapen nga lakmia e tepruar. Kur të shkelin të drejtën e Allahut, ata nuk do të ndiejnë asnjë shqetësim ose frikë. Kur të kryejnë një mëkat, ata do të thonë: Sigurisht që Zoti do të më falë. Ata do të veshin rroba lëkure qengji dhe lëkure të çfarëdollojtë, por zemrat e tyre do të jenë si ujku. Më të mirët (ata do të jenë të pamëshirshëm dhe jo tolerantë edhe nëse duken të butë në dukje) do të jenë ata që urdhërojnë të keqen dhe ndalojnë të mirën”.

Falënderimi i qoftë Zotit që ende nuk kemi arritur në këto ditë. Ndoshta ka kohë për ato ditë. Sepse kur të vjen dita që “as Umreja dhe as Haxhi nuk do të bëhen më”[2], ato ditë janë gjithashtu ditët kur do të dalin Je’xhuxhët dhe Me’xhuxhet[3], që janë ndër shenjat e mëdha të Kiametit. Në ato ditë, dijetarët nuk do të respektohen; njerëzit e mirë dhe të dëlirë nuk do të kenë turp; të moshuarve nuk do t’iu tregohet respekti i nevojshëm; të vegjëlve nuk do t’iu tregohet mëshirë; njerëzit do të therin njëri-tjetrin për hir të botës; njerëzit e mirë do të ulin kokën dhe lëmosha do tu përçmohet; dhe do të dalin profetë të rrejshëm. Kur të vijnë ato ditë, Allahu i Madhërishëm do ta heqë Librin nga zemrat e njerëzve. Nuk do të jetë e dobishme të pendohesh ose të gjesh keqardhje për heqjen e Kur’anit.

Sot është mundësia jonë. Kur’ani Famëlartë është në shtëpitë tona, por sa prej nesh e kanë lexuar atë të paktën një herë të vetme?

Në të vërtetë, duhet të pyesim veten: Çfarë na thotë Zoti? Çfarë kërkon Ai nga ne? A kemi menduar ndonjëherë për këtë?

Kur’ani është biseda e moralit të madh me ne në pyetjen se kush kujdeset për ne dhe kush na drejton. Osmani r.a. shpesh thoshte: “Po të kishim pastruar zemrat tona, nuk do të ishim ngopur me fjalën e Zotit tonë”.

Dibër, 01.04.2021

[1] Transmeton Ibn-i Maxhe. Përkthyes dhe komentues Hajdar Hatipoğlu, Fiten, Hd: 4049)

[2] Sahihu’l xham,7296

[3] Sahihu Kisas, vëll., 2, fq. 418

Donacion për xhaminë e Teqes në Dibër të Madhe

Diaspora shqiptare përmes remitancave dhe donacioneve ka një rol të rëndësishëm në zhvillimin e shoqërisë sonë, si në dimensionin infrastrukturorë ashtu edhe në atë shpirtëror. Donacioni i radhës që bëhet për vendosjen e dritareve të reja në xhaminë e Teqes në Dibër të Madhe, i ka në brendësi të dy dimensionet e lartshënuara. Mos harrojmë se Xhamia e Teqes në veti ngërthen shumë kujtime dhe nostalgji, ajo ka vlera të larta artistike që duhet ruajtur me kujdes dhe fanatizëm.

Ky investim ishte shumë i nevojshëm për praktikuesit e kësaj xhamie sepse dritaret e vjetra ishin të dëmtuara, jo funksionale dhe nuk pengonin të ftohtin dimrit dhe të nxehtin verës. Donatori që dëshiron të ngelet anonim është një personalitet fisnik, bujar, dashamirës dhe mirëbërës, që asnjëherë nuk e ka harruar vendlindjen e tij dhe sakrificën për të mirën e përgjithshme. Ne si institucion, që përpiqemi ta kemi transparencën bazë të besimit reciprok, me mirëkuptim kërkuam prej tij që të vendosim të paktën inicialet e emrit të tij, me të vetmin qëllim që të jemi faqebardhë para publikut, andaj ai edhe u pajtua ti vendosim të njëjtat.

Në fund, Myftinia e Dibrës së Madhe i shpreh mirënjohje dhe falënderime të përzemërta humanistit A.M. nga Shtetet e Bashkuara të Amerikës, për kontributin e tij të lartë dhe lusim Zotin e botëve që ta shpërblejë ashtu siç din Ai më së miri. Amin!